درجه­ای که شرکت­ها برای فرایندها و سیستم کسب وکار خود نسبت به خدمات­رسانی مشتریان مناسب می­دانند که به عنوان مدیریت مشتری محور نامیده می­ شود. تحقیقات موجود در رابطه با مدیریت ارتباط با مشتریان نشان می­دهد که سیستم­ها از جمله عوامل مهم در حمایت از یک شرکت در راستای فرهنگ مشتری مداری توسط اقدامات سازمانی مشتری محور می­باشند (هیل براند^[۱۰۳] و همکاران، ۲۰۱۱). سیستم­های مدیریت مشتری محور توانایی تمرکز برروی تعامل مشتری، تأثیرگذاری در توسعه اطلاعات فرایندها و به تأثیرگذاری بر موفقیت طرح‌های مدیریت ارتباط با مشتریان دارند (جایاچاندران و همکاران، ۲۰۰۵).

پیاده ­سازی سیستم­های مدیریت و پیکربندی یک سازمان در فرایندهای مشتری محور می ­تواند قابلیت ­های مدیریت ارتباط با مشتریان اجتماعی را در مسیرهای مختلفی فعال کند. اول این سیستم‌ها و فرایندها برای منعکس کردن مشتری مداری در سطح سازمان و به اشتراک‌گذاری و استفاده از اطلاعات ‌در مورد مشتریان و هماهنگی اقدامات ‌بر اساس آن اطلاعات است. فارلی و وستر^[۱۰۴] (۱۹۹۳) نشان دادند که این اقدامات منجر به توسعه قابلیت‌ها می­ شود. دوم سیستم‌های مشتری محور و فرایندهای پشتیبانی از فعالیت مشتریان قادر می­سازد یک شرکت را که درک بهتری از مشتریان خود جهت همکاری با آن ها و پاسخ به موقع به نیازهای آن­ها داشته باشد (دی^[۱۰۵]، ۱۹۹۴). در نهایت این سیستم­ها اجرای فناوری اطلاعات را و ارائه تشویق‌هایی را برای کارمندان در موانع عملکردی و تشویق برای به اشتراک‌گذاری اطلاعات در سازمان را تسهیل می­ کند (کوپر^[۱۰۶] و همکاران، ۲۰۰۸). ‌بنابرین‏ سیستم‌های مدیریت مشتری محور تأثیر زیادی در توسعه قابلیت ­های مدیریت ارتباط با مشتریان اجتماعی در راستای اطلاعات مربوط به مشتری دارد که از طریق رسانه­های اجتماعی به دست آمده است.

۲-۹-۲- استفاده از فناوری‌های رسانه‌ای اجتماعی

فناوری اطلاعات به مدت طولانی به عنوان بخشی از مدیریت ارتباط با مشتریان به رسمیت شناخته شده است (چانگ^[۱۰۷] و همکاران، ۲۰۱۰) بسیاری از فناوری ­های موجود در مدیریت ارتباط با مشتریان شرح داده شده است. با این حال تمایل به ارتباط خودکار در پردازش اطلاعات میان کارکنان داخلی و بین فروشگاهی و مشتریان از طریق پست الکترونیکی، سیستم ‌پاسخ‌گویی‌ صوتی، اتوماسیون فروش و سیستم­های تجزیه و تحلیل اطلاعات مشتری وجود دارد. به عبارت دیگر تکنولوژی مدیریت ارتباط با مشتریان به طور معمول بهره‌وری و اثربخشی کارکنان را افزایش می­دهد (کراتیندن^[۱۰۸] و همکاران، ۲۰۱۲) فناوری ­های مدیریت ارتباط با مشتریان به طور گسترده ­ای به عنوان درجه­ای از حمایت شرکت­ها در راستای فناوری اطلاعات برای مدیریت روابط مشتری تعریف شده است (چانگ و همکاران، ۲۰۱۰). در حالی که این تعریف با مطالعات گذشته مرتبط بوده و با تکیه بر نقش فناوری ­های جدید مورد بررسی قرار ‌می‌گیرد که در نهایت تعاملات اجتماعی را تسهیل می­ کند چرا که این فناوری تا همین اواخر تا حد زیادی فقط از نظر تاکتیکی یا تجربی مورد بررسی قرار ‌گرفته‌اند (تراینر، ۲۰۱۲). برنامه ­های رسانه های اجتماعی جدید مشتری محور ابزاری است که مشتریان را قادر به تعامل با دیگران در شبکه های اجتماعی خود و با اعضای شبکه کسب و کار می­سازد (مک کارتی و سیلوستر^[۱۰۹]، ۲۰۱۱). نمونه ­هایی از این­ها مباحثه و انجمن­های گفتگو توسط کاربر در سایت‌ها به طور خاص در شبکه­ هایی مانند لینکدین، فیس بوک، تویتر ‌می‌باشد که به طور کامل ابزار مدیریت مشتری محور اجازه می­دهد که سازمان در میان فعل و انفعالات بین اعضاء شرکت داشته باشد (تراینر، ۲۰۱۲) این فن‌آوری به طور بالقوه برای ارائه دسترسی بیشتر به اطلاعات مربوط به مشتری به طور مستقیم از طریق فعل و انفعالات مشتری و یا به طور غیر مستقیم از طریق تعاملات بین دو مشتری انجام می­ شود. این پژوهش بر چهار بلوک عملکردی توسط فناوری رسانه های اجتماعی متمرکز است که در زمینه مدیریت ارتباط با مشتریان مربوط می­ شود:

1. 1. اشتراک‌گذاری

1. 1. گفتگو

1. 1. روابط

1. گروه (کیتزمان^[۱۱۰]، ۲۰۱۱)

اشتراک­گذاری به فناوری­هایی که از کاربران پشتیبانی می­ کند، اشاره دارد مانند توزیع و دریافت محتوای دیجیتال مانند متون، فیلم‌ها، عکس‌ها است. این شبیه به مفهوم مبادله اطلاعات بوده و فرایندهایی است که تشویق مشتریان را به برقراری ارتباط و به اشتراک‌گذاری اطلاعات را در پی دارد که برای مدیریت روابط مثبت بوده و همکاران را تحت تاثیر قرار می­دهد (جاباچاندران و همکاران، ۲۰۰۵).

گفتگوها نشان‌دهنده فناوری است که گفتگوی تعاملی را در شرکت­ها و بین مشتریان تسهیل کرده و اطلاعات را به دست ‌می‌آورد.

روابط نشان‌دهنده مجموعه ­ای از فناوری‌ها است که مشتریان را قادر می­سازد که برای ساخت شبکه از کاربران انجمن‌های دیگر مانند فیس­بوک، لینکدن، نینگ، یامر و غیره استفاده کرده و سازمان اجازه می­دهد از این اطلاعات در شبکه استفاده کنند.

در نهایت گروه نشان‌دهنده مجموعه ­ای از فناوری است که از توسعه جوامع آنلاین با موضوعات خاص، علائم تجاری خاص یا محصولات حمایت می­ کند. مثال‌هایی از آن عبارتند از سایت www.salesforce.com و نرم­افزار ارتباط با مشتری است.

شرکت­هایی که از این فناوری­ها استفاده ‌می‌کنند اطلاعات ارزشمندی مربوط به نیاز مشتری، شکایت و تجربه را به دست می ­آورند که در میان مشتریان در شبکه­ های اجتماعی مورد بحث قرار گرفته است (تراینر، ۲۰۱۲). علاوه براین جوامع آنلاین می ­تواند سازمان را قادر به تعامل با شبکه­ های مشتریان برای حل مشکلات خود کنند. فناوری ­های رسانه­ای اجتماعی هم چنین می‌تواند یک نیروی فروش قوی برای یک شرکت باشد. چرا که می‌تواند در شبکه های اجتماعی بین مشتریان تبلیغات خوبی انجام دهد و قادر می­سازد که همکاری­های داخلی و خارجی خوبی برای ارائه راه حل خوبی به مشتری انجام دهند. به طور خلاصه رسانه ها، استفاده از فناوری‌های اجتماعی را با قابلیت‌های مدیریت ارتباط با مشتریان اجتماعی جهت تعامل مشتریان با سازمان را تحت تأثیر قرار داده و بهبود روابط مشتری را در پی دارد (تراینر، ۲۰۱۲).

۲-۹-۳- ظرفیت­های مدیریت ارتباط با مشتریان اجتماعی

مشتریان برنامه ­های کاربردی رسانه های اجتماعی مانند فیس­بوک و تویتر و غیره برای ارتباط با همسالان خود به کار می­ گیرند. این یک تغییر را به وجود می‌آورد که باعث به چالش کشیده شدن کسب و کار جهت تسهیل تعامل مشتری با به کارگیری فناوری ­های جدید و قابلیت ­های نو ‌می‌باشد (تراینر، ۲۰۱۲). ظهور یک فرایند اجتماعی باعث به چالش کشیده شدن محققان و دانشمندان جهت تجدیدنظر در معنای مدیریت روابط مشتری شده است (گرینبرگ، ۲۰۱۰). ‌بنابرین‏ مفهوم مدیریت ارتباط با مشتریان جای خود را به یک چشم‌انداز گسترده داده که قابلیت‌های جدید را توسط تکنولوژی فعال کرده و تغییرات توسط برنامه ­های رسانه­های اجتماعی را به رسمیت می­شناسد.

‌بنابرین‏ سیستم مدیریت ارتباط با مشتریان و برنامه ­های کاربردی رسانه های اجتماعی نقش مهمی در تعامل با مشتریان افزایش روابط مشتری دارد (تراینر، ۲۰۱۲).

۴-درخواست صدور اجرائیه توسط ذینفع :

قسمت اخیر ماده ی ۲قانون اجرای احکام مدنی ‌به این نکته اشاره دارد که یکی دیگر از شرایط صدور دستور اجرای حکم آن است که محکوم له یا قائم مقام یا نماینده ی قانونی وی از دادگاه چنین درخواستی را نموده باشد، در این خصوص باید گفت اگر ذینفع(شخص اصیل)تقاضای صدور اجرائیه را نموده باشد کافی است که در پرونده ی مطروحه صاحب حکم باشد ولی اگر وکیل محکوم له بخواهد از دادگاه چنین درخواستی را نماید اولا باید سمت این شخص به ‌عنوان وکیل محکوم له برای دادگاه احراز گردیده و پس از احراز سمت نوبت به جستجوی وجود یا فقدان تصریح حق درخواست صدور اجرائیه به وکیل در وکالت نامه مطابق ماده ی ۳۰۶ قانون آیین دادرسی مدنی خواهد رسید، شایان ذکر است که ماده ی ۲قانون اجرای احکام مدنی علاوه بر امکان درخواست اجرائیه توسط محکوم له یا وکیل وی چنین اجازه ای را به قائم مقام وی نیز اعطاء نموده است از این رو لازم و ضروری است که مراد و مقصود مقنن را از به کار بردن واژه ی قائم مقام بشناسیم .

در تعریف قائم مقام می توان این گونه نوشت: «قائم مقام شخصی است که حق، تکلیف یا تعهدی به سبب عقد، ایقاع یا وقایع حقوقی مثل ارث به وی منتقل گردیده باشد ‌بنابرین‏ قائم مقام شخصی است که به جانشینی نه نمایندگی دیگری دارای حقوق و تکالیفی می‌گردد که این جانشینی ممکن است عام باشد مانند وراث یا خاص مثل منتقل الیه، بهرحال قائم مقام چه عام باشد چه خاص به نمایندگی از طرف محکوم له با ارائه ی دلیل سمت می‌تواند تقاضای صدور اجرائیه نماید» .

۵- صدور اجرائیه

پس از تقاضای محکوم له مبنی بر صدور اجرائیه و احراز شرایط لازم اجراء دادگاه افدام به صدور ورقه ای تحت رعایت تشریفات خاص قانونی می کند این برگه که توسط مراجع قضایی یا اداری خاص تهیه گردیده و متضمن دستور اجرای حکم دادگاه یا اسنادلازم الاجراء یا دستور قانون معین می‌باشد مانند اجرائیه احکام و قرارهای دادگاه،اجرائیه اسناد رسمی لازم الاجراء،مالیات،عوارض شهرداری و…در اصطلاح ورق یا برگه ی اجرائیه نامیده می شود .

نکته ای که در خصوص صدور اجرائیه باید بدان توجه نمود این است که اجرای کلیه ی احکام دادگاه مستلزم صدور اجرائیه نمی باشد، ذیلا به بررسی مختصر این دسته از احکام می پردازیم،این نوع احکام به ۲ دسته قابل تقسیم است:

ا-تسلیم محکوم علیه بر اجرای مفاد حکم: همان گونه که بیان گردید اگر محکوم علیه پس از صدورحکم با میل و رضایت خویش به مفاد حکم صادره از مراجع خقوقی گردن نهد و محکوم به را تسلیم محکوم له نماید نوبت به دخالت مراجع اقتدار عمومی و در نتیجه صدور برگ اجرائیه نخواهد رسید .

۲-عدم الزام به صدور اجرائیه در موارد معین توسط مقنن:

قانون گذار در ۲ مورد اجرای حکم را مستلزم صدور اجرائیه نمی داند که ذیلا به بررسی این موارد می پردازیم :

الف-احکامی که دارای جنبه ی اعلامی می‌باشند : همان گونه که بیان گردید به لحاظ حقوقی برخی از احکام تنها مبتنی بر اعلام واقعیت موجود بین طرفین دعوی بوده و مستلزم هیچ گونه اقدامی از جانب محکوم علیه پرونده نمی باشد مانند صدور حکم بر بی اعتباری سند در مقابل این احکام(احکام اعلامی)احکامی وجود دارد که مستلزم اقدام وانجام عملی خاص از سوی محکوم علیه و در نتیجه صدور اجرائیه بوده چنین احکامی اصطلاحا احکام عملی یا اجرائی نامیده می‌شوند.

ب- اجرای حکم توسط مؤسسات دولتی یا وابسته به دولت : قسمت اخیر ماده ۴ قانون اجرای احکام مدنی اینگونه بیان می‌دارد: «در مواردی که سازمان ها و مؤسسات دولتی و وابسته به دولت طرف دعوی نبوده ولی اجرای حکم باید توسط آن ها صورت بگیرد نیازی به صدوراجرائیه نمی باشد و سازمان ها و مؤسسات فوق به صرف وجود دستور دادگاه مکلف به اجرای حکم صادره می‌باشند. بر طبق بیان صریح مقنن و منطوق این ماده اگر ادارات و مراجع دولتی طرف دعوی نبوده لیکن لازم گردد حکم از جانب آن ها اجرائی گردد صدور اجرائیه لازم و ضروری خواهد بود ار این رو با توجه به ماده مذکور در تکمیل این نظر می توان اینگونه بیان داشت که هرگاه اداره ی دولتی خاصی طرف دعوی بوده برای اجرای حکم توسط این دسته از مؤسسات صدور اجرائیه لازم و ضروری است،اداره ی حقوقی طی نظریه ی مشورتی که در این خصوص صادر نموده ‌در مورد صدور اجرائیه درخصوص اسناد سجلی نظری مخالف دارد: «با توجه به ماده ۴ قانون اجرای احکام مدنی که سازمان ها مکلفند به دستور دادگاه حکم را اجراء نمایند حتی در مواردی که طرف دعوی نباشند لذا به طریق اولی هرگاه حکم علیه خود سازمان صادر شده باشد پس از ابلاغ حکم به سازمان ذی ربط صرف دستور اجرایی صادره از طرف دادگاه در حکم صدور اجرائیه خواهد بود و به تنظیم و صدور اجرائیه قانونی نیازی نیست»

مرجع صدور اجرائیه

سؤال دیگری که در خصوص صدور اجرائیه به ذهن متبادر می‌گردد این است که مرجع صدور اجرائیه کجاست ؟ ماده ی ۵ قانون اجرای احکام مدنی اعلام می‌دارد صدور اجرائیه برعهده ی دادگاه نخستین می‌باشد اما در هیچ کجا از قانون تعریفی از دادگاه نخستین ارائه نموده است لیکن با دقت در ماده ی ۷ قانون آیین دادرسی مدنی می توان دادگاهی را که در ابتدا به ماهیت موضوع رسیدگی نموده یا صلاحیت رسیدگی اپتدایی به آن را دارد(دادگاه نخستین) نامید که صالح به صدور اجرائیه می‌باشد خواه حکم در مرحله ی تجدید نظر تأیید یا فسخ گردیده و یا قسمتی از آن تأیید و قسمتی دیگر فسخ شده باشد، نکته ی قابل توجه در این خصوص این می‌باشد که اگر ثالثی در مرحله ی تجدید نظر وارد دادرسی گردیده یا به آن جلب شده باشد با وجود اینکه دادخواست نخستین ورود یا جلب ثالث به دادگاه تجدید نظر تقدیم گردیده ‌به این دلیل که دادگاه بدوی یا نخستین عموما همان دادگاه عمومی حقوقی است صلاحیت رسیدگی نخستین به اصل دعوی را دارا می‌باشد مرجع صدور اجرائیه در این مورد نیز دادگاه خقوقی بدوی خواهد بود .سؤال دیگری که ممکن است در این خصوص در ذهن ایجاد گردد این است که اگر رأی صادره از دادگاه بدوی مورد درخواست فرجام خواهی قرار گرفته و در نتیجه ی رسیدگی دیوان حکم صادره نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به ماهیت دعوا به شعبه ی هم عرض دادگاه بدوی ارجاع گردیده باشد با توجه ‌به این که هر کدام از دو دادگاه فوق به نوعی دادگاه بدوی یا نخستین محسوب می‌گردد تکلیف صدور اجرائیه با کدام یک از این مراجع خواهد بود ؟

آنچه در اینجا باید بر آن تأکید کرد این نکته است که در تقسیم کار میان اعمال حقوقی، فرایند تبدیل مواد خام حقوقی که در لایه‌های سطحی حقوق مشاهده می شود، از طریق قانونگذاری صورت نمی گیرد. قانون‌گذار، قوانین پراکنده ای را به وجود می آورد که قبل از اینکه قانون بتواند کارکردهایش را در جامعه ایفا کند، باید تفسیر شود و در یک نسبت نظام مند با یکدیگر قرار گیرند. تفسیر و نظام مند کردن قانون، وظایفی است که برعهده دیگر اقدامات حقوقی نظیر قضاوت و نظریه پردازی حقوقی است. در فرهنگ های حقوقی مختلف، مانند کشورهای دارای نظام حقوقی کامن لا و حقوق اروپای قارهای، تأکید بر دادگاه ها و علم حقوق متفاوت است. به تعبیر کلی، در کشورهای دارای نظام کامن لا، دادگاه ها در افزایش و حفظ انسجام حقوق نقش مهمی دارند، در حالی که سهم علم حقوق در این امر از اهمیت کمتری برخوردار است. علم حقوق در اروپای قاره ای، که از زمان پیدایش حقوق مدرن بیشتر دانشگاه محور بوده است، در نظاممند کردن نظم حقوقی تأثیر اساسی داشته است. در تحلیل ماکسوبر، یکی از جوانب مهم عقلانی تشکیل حقوق مدرن، استقلال آن بود و در حقوق اروپای قاره­ای این استقلال تا حد زیادی به دلیل کارکرد نظام بخشی آن بود که خود، محصول علم حقوق دانشگاه محور بود.^[۲۳]

سهم مهم قضاوت و نظریه پردازی حقوق هرآنچه باشد، این نکته در تحلیل ما دارای اهمیت است که قانونگذاری درخصوص انسجام حقوق، بیشتر عامل بی نظمی است تا نظم دهنده، و انسجام حقوق بیشتر محصول دیگر اقدامات حقوقی است تا قانونگذاری. البته نمونه هایی از کدبندی قوانین از طریق قانونگذاری وجود دارد، مانند (قانون مدنی آلمان)^[۲۴]؛ اما منصفانه تر آنکه حتی این نمونه را از موفقیت های علم حقوق بدانیم تا توفیق قانون‌گذار. در واقع قانون‌گذار فقط رویه حقوق خصوصی آلمانی را به طور شکلی به رسمیت شناخت؛ کاری که علم حقوق در طول قرن نوزدهم به انجام رساند.

بند چهارم: حقوق و اخلاق^[۲۵]

همان گونه که از هابرماس آموخته ایم، حقوق میان سیاست و اخلاق قرار دارد.^[۲۶] حقوق درخصوص اخلاق و سیاست دارای کارکردی مشخص است. حقوق واسطه ای است برای دستیابی به اهداف سیاسی دسته جمعی، اما درعین حال در حفاظت از حلقه واسط های اخلاقی برای همگرایی اجتماعی نیز ایفای نقش می‌کند. حقوق مدرن حقوقی مستقل است که هنوز روابط خود را با اخلاق و سیاست حفظ ‌کرده‌است. چنان که گفتیم، قانونگذاری به مثابه مجرایی عمل می‌کند که از طریق آن آرای سیاسی به حقوق راه می‌یابد. اما اخلاق چگونه با حقوق رابطه دارد؟ می توان به قانونگذاری به عنوان ضمانت اجرای مستقیم مفاهیم رایج اخلاقی در رشته هایی مانند حقوق جزا و خانواده نگریست. این ها نمونه هایی است که هابرماس وقتی از حقوق به مثابه یک نهاد سخن می گفت در ذهن داشت. اما در جامعه فعلی، قانون‌گذار بیشتر به دلیل انگیزه های سیاسی عمل می‌کند و آنچه معمولاً موضوع قانونگذاری قرار می‌گیرد اهداف سیاسی جمعی است. این بدان معنا است که حقوق رابطه خود را با اخلاق، بیشتر از طریق دیگر اقدامات حقوقی برقرار می‌سازد تا قانونگذاری. حال چگونگی این امر را دقیقتر بررسی می­کنیم. نظام مند کردن حقوق، که مطابق با تحلیل پیشین، محصول قضاوت و نظریه پردازی حقوقی است، تنها متأثر از شبکه مفهومی دربرگیرنده مواد خام حقوقی نیست. همچنین تأثیر این شبکه مفهومی صرفاً یافتن جای هریک از قوانین پراکنده مصوب قانون‌گذار، به عنوان بخشی از حقوق خصوصی، حقوق جزا، حقوق مالیات و … نیست. نظام مند کردن حقوق به محتوای هنجاری آن نیز اهمیت می‌دهد. در میان صاحب نظران، نیل مک کرومیک مانند دیگران میان سازگاری و انسجام حقوق تفکیک قائل می شود. سازگاری حقوق مترادف با ماهیت بدون تناقض منطقی هنجارهای حقوقی است. در این خصوص می توان به معیارهای حل تعارض هنجارها که برای هر حقوق دانی آشناست و بخش مشترکی از فرهنگ حقو قدانان را شکل می­دهد، مانند قانون برتر، قانون مؤخرو قانون خاص اشاره کرد. کارکرد اصلی چنین معیارهایی را ‌می‌توان حصول اطمینان از سازگاری منطقی نظام حقوقی دانست. اگر سازگاری، خصیصه ای است که ناظر بر حقوق به عنوان مجموعه ای از قواعد است، انسجام حقوق مربوط به ماهیت اخلاقی آن است. انسجام حقوق از اصول اخلاقی حقوق نشئت می‌گیرد. برخی اصول اخلاقی که به شاخه های مختلف حقوق، انسجام هنجاری می بخشد رسماً به وسیله قانون‌گذار مورد تصویب قرار گرفته است. اما بخش عمده این اصول در قضاوت و نظریه پردازی حقوقی به کار گرفته می‌شوند. به طورکلی، قانون‌گذار ‌بر مبنای‌ ملاحظات سیاست محور عمل می‌کند که چه بسا در اوضاع و احوال مختلف سیاسی تغییر کند یا حتی با یکدیگر در تعارض باشد . در عوض اقدامات تفسیری و نظام بخش قضاوت و نظریه پردازی حقوقی با این اصول اخلاقی حقوق هدایت می شود. اصولی همچون قانونی بودن جرائم و مجازات ها در حقوق جزا یا وفای به عهد در حقوق مدنی که مواردی مشهور و آشنایند به طور حتم از بنیانی اخلاقی برخوردارند. اگر به اعماق هنجارین ساختار حقوق مدرن نفوذ کنیم، اصولی می یابیم که در آن، ابعاد حقوقی و اخلاقی به نحو جدایی ناپذیری درهم تنیده شده اند.کافی است در این باره به اصول بنیادین حقوق بشر بیاندیشیم. از طریق این اصول است که حقوق، درهای خود را روی حوزه اخلاقی جامعه می گشاید. اگر چنین تحلیلی صحیح باشد؛ روابط سیاست و اخلاق، به ترتیب در لایه‌های مختلف حقوق جای می‌گیرد و با اقدامات حقوقی مختلف به هم پیوند داده می شود.^[۲۷]

ملاحظات سیاسی با قانونگذاری در لایه سطحی حقوق وارد می شود. در عوض، اتصال حقوق به اخلاق در سطوح فرهنگ حقوقی و ساختار عمیق آن صورت می‌گیرد و بدین ترتیب اساساً حقوق و اخلاق با قضاوت و نظریه پردازی حقوقی به هم پیوند می خورند.

بند پنجم: استقلال حقوق^[۲۸]

• موسیقی

یکی از روش هایی که به ویژه در سال های اخیر در غرب متداول شده است، پخش موسیقی برای افزایش عملکرد شغلی و روحیه کارکنان در هنگام کار است. دلیل توجیه این روش آن است که موسیقی باعث می شود دوره های ملامت و خستگی کاهش پیدا کند و کارکنان هوشیار باقی بمانند. تحقیقات نشان می‌دهد که کارکنان از شنیدن موسیقی در محل کار خود لذت می‌برند و معتقدند با شنیدن موسیقی در هنگام کار، بر میزان تولید آنان افزوده می شود (امیری و دیگران، ۱۳۸۷)

• اثر جنبه فیزیکی ارگونومی بر بهبود کار

– آثار ادراکی

روان شناسان در پژوهش های خود نشان داده‌اند که روشنایی زیاد قدرت بینایی را افزایش داده ادراک را دقیق تر و حرکات آن را آسان تر می‌سازد و از سوی دیگر انسان در محیط روشن تر رنگ ها را بیشتر تشخیص می‌دهد. عملکرد کارکنان تحت تاثیر تیز بینی آن ها قرار می‌گیرد. تیز بینی به همان اندازه که به مکانیسم های بینایی فرد وابسته است به روشنایی محیط کار نیز وابسته است که البته میزان روشنایی در مشاغل مختلف متفاوت است .

-آثار روانی

نور شدید موجب افزایش تمرکز می شود و خستگی اندام های حسی و حرکتی را به شدت کاهش می‌دهد تحقیقات نشان داده است که نور سفید خلق و خوی انسان را بهبود بخشیده و نیروهای انگیزشی فرد را بر فعالیت بیشتر متمرکز می‌کند.

قدرت بینایی افراد با بالا رفتن سن کاهش می‌یابد ‌بنابرین‏ به همین نسبت نیاز افراد به روشنایی افزایش می‌یابد. نشان داده‌اند که روشنایی متناوب گاهی باعث نقصان در عملکرد می شود .

هرگاه میزان شدت نور به طور مداوم تغییر کند چشم ها باید مرتب خود را با آن سازش دهند که این موضوع موجبات خستگی چشم را به وجود آورده و ادراک دیداری را مختل می‌سازد و در نتیجه کارایی فرد کاهش می‌یابد نوری که به صورت متمرکز از یک نقطه می تابد بر روی اجسام سایه های کاملاً واقعی ایجاد می‌کند که موجب پدیداری تضاد می شود و در نتیجه لبه ها و شکل آن ها را بهتر نشان می‌دهد

-اثر گرما بر عملکرد

علت اصلی دشوار بودن کار در محیط گرم عدم امکان مبادله حرارتی بدن با محیط کار است در حالی که حرارت بدن ضمن فعالیت به شدت افزایش می‌یابد از آثار منفی کار در محیط گرم می توان کاهش قدرت بدنی، تقلیل تمرکز و پایین آمدن سرعت واکنش های حرارتی را نام برد. به طور کلی گرما ‌توانش‌های شناختی آدمی را تنزل می‌دهد.

– اثر سرما بر عملکرد

پژوهش ها حاکی از آن است که سرما نیز بر کار و فعالیت ما اثر گذاشته و کارایی فرد را کاهش می‌دهد. پیلر و مک ورث نشان داده‌اند سرعت واکنش های عضلانی و تمرکز در شرایط محیط سرد، ۲۰ تا ۳۰ درصد کمتر می شود

– اثر رطوبت بر عملکرد

رطوبت می‌تواند در عملکرد فرد مداخله کند. هوای مرطوب به خصوص در شرایط گرم فعالیت را دشوار می‌سازد. رطوبت به دو دلیل موجب کاهش کارائی فرد می‌گردد

• • به لحاظ کاهش اکسیژن آزاد در هوا از طریق جایگزین

• به علت اشباع شدن هوا از بخار آب (امیری و دیگران، ۱۳۸۷)

-اثر رنگ ها

رنگ ها هر کدام بر فرد اثر خاص و متفاوتی دارند. که به دنبال آن رفتار و عملکرد فرد را تحت تاثیر قرار می‌دهد. روانشناسی کار، رنگ را در محیط کار به عنوان یک متغیر فیریکی در نظر می‌گیرد که می‌تواند بر میزان بازدهی کارکنان تاثیر بگذارد. در زیر به اختصار اثر بعضی از رنگ ها بیان می شود:

• • خاکستری، رنگی است خنثی که هیچ گرایشی را در برنمی انگیزد و عاری از هرنوع تحریک است و به همین دلیل در صنایع کاربرد فراوان دارد.

• • آبی تیره، این رنگ به دلیل اثری که بر اعصاب پاراسمپاتیک می‌گذارد، منجر به کاهش فشار خون و تعداد تنفس شده؛ احساس امنیت کارمند را افزایش می‌دهد و میزان تنش او را کاهش داده و خستگی روانی و جسمی او تقلیل می‌یابد.

• • سرخ، این رنگ نمایانگر نیروی حیاتی است و به معنای تمایل و رغبت است و احساس گرما را بر می انگیزد و احساس رقابت را تشدید می‌کند و در خالت خستگی و عصبی و فیریکی آزار دهنده است و این رنگ در محیط کار به شرطی می‌تواند کارائی را افزایش دهد که سایر شرایط نا مساعد نباشد.

• زرد، روشن ترین رنگ است و شادی افزاست و باعث خوشرویی و شادمانی می شود و این رنگ امید بخش و دلالت کننده است. این رنگ در محیط کار افراد را در رهایی از مشکلات و موانع و تعارضات یاری می بخشد (امیری و دیگران، ۱۳۸۷)

-اثر فضای کار بر عملکرد

اجرای طرح فضای باز محل کار می‌تواند باعث افزایش تماس و ارتباط افراد با یکدیگر و میزان اجتماعی شدن کارکنان را افزایش می‌دهد و هزینه های آن در مقایسه با روش های سنتی کمتر است.

همچنینی در مطالعه ای هم که توسط کوچران و همکارانش در سال ۱۹۸۴ در زمینه ویژگی های مدیران امور کارکنان انجام شد نتایج زیر به دست آمد :

• • مدیران سلطه گر و علاقه مند به پیشرفت؛ دکوراسیون اتاق کار خود را با لوازم و مبلمان استاندارد تزئین می‌کردند

• • مدیران درونگرا در اتاق کار خود گل و گیاه و تابلوی نقاشی می گذاشتند تا بدین وسیله اتاق کارشان تداعی کننده محل زندگی آنان باشد

• مدیران منظم در اتاق کار خود کاریکاتور می گذاشتند تا نشان دهند، هر چند تمیز و وسواس هستند، اما از حس شوخ طبعی نیز برخوردارند (امیری و دیگران، ۱۳۸۷)

جدول شماره ۲-۲ تاثیر عوامل ارگونومیک بر بهبود عملکرد

ردیف

متعیرهای محیط کار

بهبود عملکرد

۱

روشنایی

نور شدید قدرت بینایی را افزایش، ارداک را دقیقتر، کاهش خستگی اندام های حسی و حرکتی، افزایش نیروهای انگیزشی فرد بر فعالیت

۲

میز و صندلی

کاهش نیروهای ماهیچه ای و تنش در عضلات، جریان صحیح و بهتر خون، کاهش درد در ناحیه پشت و عصب سیاتیک

۳

سر و صدا

سر و صدای بلند، یادگیری و یادسپاری را مختل، کاهش تمرکز در فرد، خستگی چشم و ادراک دیداری، فراموشی، کاهش جنبه ذهنی و شناختی عملکرد فرد

۴

درجه حرارت

محیط گرم، کاهش قدرت بدنی، تقلیل تمرکز و پایین آمدن سرعت واکنش های حرکتی، و سرما کارایی فرد را کاهش، کاهش سرعت واکنش های عضلانی و تمرکز، رطوبت، کاهش کارایی فرد

۵

رنگ

آبی تیره، کاهش فشار خون و افزایش احساس امنیت کارمند، کاهش میزان تنش، سرخ، افزایش احساس رقابت، زرد، شادی افزا،امید بخش.

در این نوع اشتغال فرد شاغل کار خود را با بهره گرفتن از امکانات رایانه ای انجام می‌دهد و حاصل کار را (که می‌تواند محصولی مانند یک نرم افزار یا خدمتی نظیر کاوش باشد) از طریق اینترنت در اختیار کارفرما یا مشتریان قرار می‌دهد. جالب تر آنکه دریافت دستمزد یا پرداخت مبالغ نیز با بهره گرفتن از اینترنت و از طریق مجاری اعتباری اینترنتی نظیر حسابهای اینترنتی و کارت‌های اعتباری صورت می‌گیرد. مجموعه این فعالیت ها و تعاملات در قالب آنچه که امروزه تجارت الکترونیک نامیده می شود، قابل بررسی است. (موسوی ، ۱۳۸۲)

در حقیقت تجارت الکترونیکی یکی از نمودها و کاربردهای ویژه فناوری اطلاعات است و هم اکنون حجم وسیعی از تعاملات بازرگانی در کشورهای پیشرفته به شیوه الکترونیکی صورت می پذیرد. بر اساس آمارهای رسمی اعلام شده، تجارت الکترونیکی آمریکا طی سال ۲۰۰۲ بالغ بر ۶/۱ هزار میلیارد دلار بوده است که پیش‌بینی می شود در سال ۲۰۰۶ به ۱/۷ هزار میلیارد دلار برسد. تجارت الکترونیکی مالزی در سال ۲۰۰۲، ۷/۱۳ میلیارد دلار بود که پیش‌بینی می شود در سال ۲۰۰۶ به بیش از ۱۵۸ میلیارد دلار خواهد رسید. بدیهی است که رسیدن به چنین حجم های دلاری در تجارت الکترونیکی بر اساس برنامه ریزی و استفاده از فرصت‌های تجاری امکان پذیر خواهد بود.

شرکت هایی مانند یاهو ، ای بی و آمازون^[۱۴] و دیگران در مدت کوتاه توانسته اند ارزش بسیاری را کسب نمایند. آمارها نشان می‌دهد که در طی ۵ سال آخر قرن گذشته ارزش برخی از این شرکت ها بیش از ۲۰۰ برابر شده است. کارآفرینی در اینترنت ‌به این موارد خلاصه نمی شود و موارد بسیاری خصوصاًً در زمینه نرم افزارهای مبتنی بر شبکه و همچنین محتویات شبکه وجود دارد. کارآفرینی در شیوه های جذب مشتریان اینترنتی، بازاریابی اینترنتی، همکاری ها و شبکه های مجازی، واقعیت مجازی، آموزش و کار از راه دور و … همه و همه گستردگی کارآفرینی در عصر اطلاعات را نشان می‌دهند. (شهیدی ، ۱۳۸۲)

اینترنت شبکه ای مجازی است که تا حد زیادی مستقل از محل می‌باشد. این شبکه بازاری بدون مرز است که می توان به راحتی در آن تجارت نمود. برای این منظور می بایست افراد کارآفرین با ایده هایی نو، شرکت هایی اینترنتی را تأسيس کنند و پس از مدتی که ارزش فوق العاده ای یافتند آن ها را بفروشند.

گسترش روز افزون اینترنت در عرصه های گوناگون خدمات که بر مبنای پیدایش نیازهای جدید صورت می‌گیرد، سبب شده است تا هر روز افراد بیشتری جذب این بازار کار مجازی شوند و شانس خود را در یافتن مشاغل مناسب امتحان کنند. مؤسسات، سازمان‌ها و نهادهای خصوصی و دولتی در همه کشورها بر آن شده اند تا معرفی محصولات و خدمات خود را در بستر اینترنت انجام دهند، از این رو اولین نیازی که فرا روی آن ها قرار می‌گیرد؛ مراجعه به افرادی است که از دانش و مهارت کافی برای انجام چنین فعالیت هایی برخوردار باشند. طبیعی است که امروز نمی توان مؤسسه ای را عاری از متخصصان فناوری اطلاعات یافت. ورود رایانه و فناوری های مرتبط با آن به بازار کار و تجارت و کاربرد روز افزون تعاملات اینترنتی سبب شده است که بازاری دائمی برای متخصصان فناوری اطلاعات به وجود آید. بنا براین فناوری اطلاعات به عنوان یک پدیده به نوبه خود سبب کارآفرینی در حوزه های مختلف گردیده است.

۲-۲-۱۵- ویژگی های مؤثر فناوری اطلاعات در کارآفرینی

فناوری اطلاعات با برخورداری از ویژگی ها و قابلیت های مختلف توانسته است انعطاف پذیری شایان توجهی را در زمینه کارآفرینی از خود نشان دهد. همین ویژگی ها سبب افزایش کارایی این فناوری در امر کارآفرینی و ایجاد اشتغال شده اند. در یک نگاه کلی می توان به برخی از این ویژگی ها اشاره نمود:

▪ افزایش سرعت :محاسبه و پردازش سریع اطلاعات و انتقال فوری آن، زمان انجام کار را کاهش و در نتیجه بهره وری را افزایش می‌دهد. فناوری اطلاعات امکان جستجو و دستیابی سریع به اطلاعات را نیز فراهم می‌کند.

▪ افزایش دقت :در مشاغل مبتنی بر انسان دقت انجام کار متغیر است؛ در حالی که فناوری اطلاعات دقتی بالا و ثابت را تامین و تضمین می‌کند. در انواع فعالیت های پردازشی و محاسباتی دقت کامپیوتر به مراتب بیشتر از انسان است.

▪ کاهش اندازه فیزیکی مخازن اطلاعات :با توسعه فناوری اطلاعات و به کارگیری آن دیگر لزومی به حمل و نگهداری حجم زیادی از کتاب های مرجع تخصصی وجود ندارد. به راحتی می توان در هر دیسک فشرده اطلاعات چندین کتاب را ذخیره نموده و یا آنکه منابع مورد نیاز را از طریق شبکه های رایانه ای دریافت نمود.

▪ رفع برخی از فسادهای اداری :استفاده از فناوری اطلاعات شفافیت در انجام کارها را افزایش می‌دهد و بسیاری از واسطه ها را حذف می‌کند. این دو مزیت کلیدی منجر به رفع برخی از فسادهای اداری خصوصاًً در سطوح پایین می‌شوند.

▪ ایجاد امکان کار تمام وقت :به کمک فناوری اطلاعات بسیاری از استعلام ها و مراجعات افراد و غیره از طریق شبکه های کامپیوتری و به صورت خودکار انجام می‌گیرد. ‌بنابرین‏ می توان به صورت بیست و چهار ساعته از آن بهره گرفت.

▪ ایجاد امکان همکاری از راه دور :مخابرات، تلفن، تله کنفرانس، ویدئو کنفرانس و همچنین سیستم های همکاریEDIو غیره نمونه هایی از کاربردهای فناوری اطلاعات در این زمینه هستند.

▪ کاهش هزینه های سیستم یا سازمان :با توجه به موارد فوق به خصوص افزایش سرعت که باعث انجام تعداد کار بیشتر می شود و انجام کار تمام وقت، بهره وری سیستم افزایش می‌یابد و در نتیجه باعث کاهش مقدار زیادی از هزینه ها می‌گردد. (استیونسون^[۱۵] و دیگران ، ۱۹۹۰)

۲-۲-۱۶-آشنایی ‌با منافع اقتصادی کارآفرینی دانشگاهی

کارآفرینی در دانشگاه‌ها علاوه بر اثرات مثبتی که می‌تواند در زمینه‌ی توسعه‌ نوآوری، افزایش رفاه، رشد اقتصادی، و ایجاد اشتغال در اقتصاد محلی و فراتر از آن در اقتصاد کشور داشته باشد، یک منبع درآمدی پایدار نیز برای دانشگاه به حساب می‌آید. برای تشریح چگونگی این درآمدزایی لازم است درباره‌ فرایند تجاری‌سازی تکنولوژی توضیح داده شود. فرایند تجاری‌سازی عبارت است از تبدیل فن‌آوری‌های دانشگاه به محصولات/خدمات/کسب و کارهای جدید که از یک سو اثرات مثبتی بر رفاه جامعه دارد و از سوی دیگر درآمدهایی ایجاد می‌کند که هم مخترع، هم دانشگاه، و هم نهادهای اثرگذار بر کارآفرینی از آن برخوردار می‌شوند و می‌توانند فعالیت‌های خود را گسترش دهند.

در این بخش گام‌های عمومی یک فرایند تجاری‌سازی تکنولوژی ذکر می‌گردد:( گروه صنعتی بهبود ، ۱۳۸۸)

۱- تحقیق: مشاهدات و تجربیات به دست آمده در خلال فعالیت‌های تحقیقاتی غالباً منجر به کشفیات و اختراعات می‌شود. یک اختراع عبارت است از هر فرایند، ماشین یا ترکیبی از مواد که مفید و سودمند باشد. بیشتر مواقع چند محقق در یک اختراع سهیم هستند.

۲- افشای اولیه: برقراری ارتباط اولیه با دفتر ثبت تکنولوژی برای بحث در خصوص اختراع و کسب راهنمایی درباره‌ نحوه افشا، ارزیابی و فرایند حفاظت که در ذیل توضیح داده می‌شوند.